Kadang kadang aku hairan dengan permainan dunia..
Aku jadi bosan, dengan kehidupan.
Walhal bukan aku yang mencipta situasi tertentu.
Aku bosan dengan janji janji manusia..
Aku bosan dengan sikap manusia..
Aku bosan..
Kadang kadang ingin aku laungkan kepada alam, betapa kosongnya jiwaku..
Inginku isi, tapi..
Mulutku masih ingin melawan, tapi HATIKU tak membenarkan..
Aku x mampu untuk menepis semua rasa ini..
Akanku cuba,tapi bukan untukmu.. untuk aku sendiri.
Situasi aku rumit & pelik.
Tapi itu adalah hakikat.
Aku benci kenapa HATI masih begini, sedangkan aku tahu..
KAU BAHAGIA.
; I'll neva b d same, if we ever meet again!